Όσοι δεν έχουν αρχίσει ακόμα να ζουν, αλλά επι­φυλάσσονται για μια καλύτερη εποχή και επομένως, φοβούνται πολύ να γεράσουν, δεν περιμένουν τίποτα λιγότερο από έναν αιώνιο παράδεισο. Ο ένας τον το­ποθετεί στην ολική επανάσταση κι ο άλλος— πράγμα που καμιά φορά είναι το ίδιο— στην άνοδο του στην ιεραρχία της μισθωτής εργασίας. Κοντολογής, περιμένουν ν’ αποκτήσουν πρόσβαση σ’ ό,τι ενατενίζουν μέ­σα στην ανεστραμμένη εικονογραφία του θεάματος: μια ευτυχισμένη ενότητα αιώνια παρούσα. Όσοι όμως επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν ως όπλο το χρόνο, ξέρουν ότι το όπλο τους είναι επίσης ο αφέντης τους και δεν μπορούν να παραπονεθούν γι αυτό. Είναι επίσης αφέντης όσων δεν έχουν όπλα και μάλιστα ο πιο σκληρός. Όποιος δεν θέλει να ενταχθεί στην απατηλή διαύγεια του ανεστραμμένου κόσμου, εκλαμβάνεται οπωσδήποτε από τους πιστούς της ως αμφιλεγόμενος θρύλος, ένα κακόβουλο κι αόρατο φάντασμα, ένας διεστραμμένος Άρχοντας του Σκότους. Ωραίος τίτλος εξάλλου: το σύστημα της παρούσας διαύγειας δεν α­πονέμει άλλους τόσο τιμητικούς.

Γκυ Ντεμπόρ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s