Εφευρίσκοντας τα νέα όρια της εκμετάλευσης

Εφευρίσκοντας τα νέα όρια της εκμετάλευσης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η οικονομική ανάπτυξη (ο ανταγωνισμός η επέκταση
και η αναδιάρθρωση που συνεπάγεται) έχει κάτι

 

παραπάνω από μερικές ομοιότητες με αυτό που         αποκαλείται επιστημονική πρόοδος (όπως και τα δύο με τον δαρβινισμό). Ο επιστήμονας-στέλεχος ή υπάλληλος

κρατάει θέσεις-κλειδιά όχι μόνο στη συντήρηση αλλά και στο σχεδιασμό των νέων επιθετικών εξελίξεων στον καπιταλιστικό κόσμο. Παράλληλα στη συνεχή εδραίωση της πληροφορικής και της συνεχούς αναδιάρθρωσης που συντελείται μέσω των τεχνικών της, οι ειδικοί εργάζονται εδώ και καιρό στο πεδίο της γενετικής μηχανικής. Αν και στις διακηρύξεις τους οι στόχοι και οι σκοποί τους έχουν διάφορες μεγαλεπίβολες φράσεις, δεν είναι άλλοι από την εντατικοποίηση και επέκταση της παραγωγής αλλά και της κατανάλωσης Είναι εδώ και καιρό επίσης που η εκμετάλλευση έχει συμπεριλάβει καθετί κοινωνικό. Οι καπιταλιστές τουλάχιστον μέσω των διαφημιστών τους δε δείχνουν να το κρύβουν και πολύ, σε αντίθεση με την αριστερά. Η ντοπαρισμένη εφευρετικότητα στα νέα επιστημονικά πεδία που ανοίγει η γενετική αποτελεί πηγή υποσχέσεων μιας ριζικής ανανέωσης του επιχειρησιακού τοπίου (μέσα στα πλαίσια της τελευταίας “επανάστασης”- ή αντ-επανάστασης αν προτιμάτε- της πληροφορικής. Παρ’όλα αυτά η ώθηση (προς τα “πάνω”, λένε) που έχουν υπόψη τους είναι τόσο μεγάλη που δημιουργεί ακόμα και φανερά      διάφορα      συμβατικά      ζητήματα “επικινδυνότητας”, είτε αυτά αφορούν τη μαζική υγεία, είτε την οικολογική ισορροπία, είτε την “ηθική”.

Αυτό που ζητάει σήμερα και στο βραχυπρόθεσμο μέλλον ο κλάδος της γενετικής είναι κάποια άμεσα αποτελέσματα στον τομέα της ιατρικής κυρίως (αλλά και στη γεωργία-κτηνοτροφία), που θα αποτελέσουν τη βάση για να στηρίξουν όλο το εύρος της φιλοσοφίας της .Με την πρώτη ευκαιρία τα σχέδια τους αποκαλύπτουν το αναπαλαιωμένο πεδίο της φαντασίας που προτείνουν: όποια βιαστικά αποτελέσματα παρουσιάζονται ως μόνο η αρχή της αποκάλυψης τους για τη φανταστική μελλοντική σούπερ-δύναμη, τη σουπερ-γνώση, τη σούπερ-…αιωνιότητα. Ακριβώς δίπλα στις φανταστικές μελλοντικές εξαγγελίες τους οι επιχειρήσεις και οι επενδυτές. Τα χρηματιστήρια είναι το ιδανικό περιβάλλον για να επιβληθεί η απληστία κάθε καπιταλιστικής απάτης Παρ’όλ’αυτά οι προσδοκίες δεν αφήνονται στην τύχη του κάθε τζογαδόρου και οι σταθερές επενδύσεις είναι η κινητήρια δύναμη για να εξαγοράσουν και να απαιτήσουν βεβαιότητες Θα ήταν γελοίο να αρνηθεί κάποιος την άμεση σχέση των επιχειρήσεων και εταιριών με τους επιστήμονες- όταν δεν την αρνούνται πια και οι ίδιοι.

 

 

 

 

Κάθε ερευνητικό κέντρο, κάθε πανεπιστήμιο, κάθε καθηγητής που ασχολείται “ενεργά” έχει θέση στο εργοτάξιο αυτό όπου μάλιστα μπορεί να βρει το έργο του μια κάποια σημασία και αναγνώριση .Η συνεργασία (αν και στην ουσία οι περισσότεροι είναι υπάλληλοι) μπορεί να παρουσιάζει μια επιτάχυνση στη σχέση θεωρίας-εφαρμογής αλλά δε δείχνει παρά με περισσότερο κυνισμό αυτό που ίσχυε πάντα.Κάποιοι μάλιστα κακομοίρηδες δείχνουν να ενοχλούνται από τις πιέσεις σε σχέση με το χρόνο, τη δεοντολογία, τα απόρρητα κτλ αλλά οι περισσότεροι δείχνουν ότι βρίσκονται στο ιδανικό περιβάλλον που τους δίνει τις δυνατότητες. Η θεωρία λοιπόν φτάνει ‘έξω” μόνο εκλαϊκευμένη και για προπαγανδιστικούς λόγους σαν ιδιοκτησία για να κατοχυρώσει πατέντες και αποκλειστικά προνόμια ιδιοκτησίας (πάνω σε ό,τι τροποποιηθεί ή ανακαλυφθεί στους πρώτους που θα το κάνουν) αλλά και φυσικά για να νομιμοποιήσει το μονοπώλιο της δυνητικής εμπορικής εκμετάλλευσης της (είτε ήδη μέσω μιας εμπορικής επιχείρησης είτε μέσω μιας βιο-εταιρείας που χρηματοδοτείται από μια επιχείρηση αλλά πάντα προς πώληση). Η “γνώση” αποκαλύπτει έτσι τις κινητήριες σκοπιμότητες της αλλά και πως από ιδανικό για όλους “βρίσκει” πάνω στην ιδιοκτησία, τον ανταγωνισμό και τη βιασύνη των επενδυτών.

Οι επιχειρήσεις πέρα από τη βιασύνη που προστάζει ο ανταγωνισμός και που μέσα σ’αυτή παραγκωνίζουν τους δισταγμούς και τις επαληθεύσεις δεν μπορούν να δεχτούν την απόρριψη. Έχοντας επενδύσει χρήματα χρειάζονται αποτελέσματα και εκεί δεν έχει να αντιμετωπίσει κανείς μόνο την οργανωμένη βλακεία των επιστημόνων αλλά και το οργανωμένο έγκλημα των επιχειρήσεων. Τα ποσά που παίζονται γύρω από αυτή την επιστήμη αιχμής περιγράφουν μια υπεραξία αιχμής Το γεγονός ότι τεράστια κεφάλαια τοποθετούνται γύρω από τη βιοτεχνολογία μιλάει σαφώς για μια πολιτική επιλογή και όχι για την “αναγκαιότητα” της επιστημονικής εξέλιξης. Μέσα στη πολιτική αυτή επιλογή είναι η συγκέντρωση ισχύος σε καμιά δεκαριά πολυεθνικές φαρμάκων και τροφίμων αλλά και οι κρατικές επενδύσεις με πρώτη αυτή των ΗΠΑ (επένδυση που μπορεί να αποδειχτεί χρησιμότερη από εκείνη στο διάστημα).

Τα πεδία τα οποία η γενετική έχει ανοίξει μπορούν χονδρικά να χωριστούν σε αυτά που αφορούν την εκμετάλλευση της φύσης και αυτά που αφορούν τον ανθρώπινο ευγονισμό και την ιατρική, αν και η λογική είναι ενιαία και στα δύο πεδία .Η ιδιοποίηση της φύσης μέσα από μια μηχανιστική σκοπιά -όπου τι μεγάλη αρχή και τελικότητα λέγεται παρανωγή- ολοκληρώνεται με τη γενετική- Παράλληλα με τα μηχανήματα από τη βιομηχανία, τα λιπάσματα και φυτοφάρμακα από τη χημεία» τα γονίδια “εισχωρούν” με ένα νέο τρόπο για να “διορθώσουν”- “βελτιώσουν”- “προγραμματίσουν” τη φύση.  Εδώ  η “αναγκαιότητα” τους είναι  η

προβλεψιμότητα, η αύξηση της παραγωγικότητας αλλά και η αντιμετώπιση του “πολέμου” που έχουν ανοίξει τόσο καιρό με την εντατικοποίηση και τη χημική αντιμετώπιση των διάφορων ασθενειών (ο αλυσιδωτός εγκλωβισμός τους φτάνει όπως και στην τελευταία περίπτωση να γίνει επιχείρημα τους). Σε αυτό το σημείο χρειάζεται προσοχή. Μπορεί η μοριακή βιολογία να προτείνει νέες προσεγγίσεις αλλά οι γενετιστές έχουν ένα κυνικό επιχείρημα: οι προσεγγίσεις αυτές είναι η λογική επέκταση της μέχρι τώρα επιστημονικής πορείας (το ίδιο το γεγονός ότι η πλειοψηφία των επιστημόνων βλέπουν θετικά το όλο ζήτημα είναι από μόνο του μια απόδειξη). Πραγματικά αυτό το έκτρωμα του ολοκληρωτισμού που προβάλλει δεν είναι παρά η προβολή μιας χρόνιας πραγματικότητας των επιστημών τους. Η “λογική επέκταση” μπορεί να εξηγήσει αλλά και να ξεσκεπάσει πολλά ακόμα γύρω από τον πυρήνα των εξηγήσεων τους. Ακόμα πιο βιομηχανικοί αποκαλύπτονται με τους σκοπούς τους στην κτηνοτροφία Τα ζώα είναι ήδη το πραγμοποιημένο προϊόν μέσα σ’ένα εργοστάσιο όπου ο στόχος είναι η απόλυτη τυποποίηση μέσα από το μέγιστο βαθμό ποσοτικοποίησης. Όταν μαζικά η κτηνοτροφία γίνεται ένα απίστευτης σκληρότητας εργοστάσιο, τα πειράματα -που όχι μόνο εντατικοποιούνται αλλά και εξελίσσονται σε υπερθετικούς βαθμούς φαντασίας- είναι πια μια μειοψηφία για να αποκαλύψουν τη μεταχείριση των ζώων αλλά και της σημασίας αυτής. Παράλληλα κάποια γενετικά τροποποιημένα ζώα προορίζονται να γίνουν απόλυτες μηχανές που θα παράγουν φαρμακευτικά συστατικά αλλά και όργανα για μεταμοσχεύσεις σε ανθρώπους Η κλωνοποίηση εδώ σε κάθε περίπτωση δεν παρουσιάζεται παρά σαν ένας παραλληλισμός με την τυποποίηση της αλυσίδας παραγωγής

Φτάνοντας στα ανθρώπινα γονίδια και την περίφημη “αποκρυπτογράφηση” ή “αποκωδικοποίηση” τους, φυσικά και δεν υπάρχει τίποτα προς ανακάλυψη. Αυτό που ανακαλύπτεται είναι η λύσσα της ιδεολογίας τους ο χειρισμός της κοινωνικής πραγματικότητας με όρους της κυβερνητικής η ολοκληρωτική επέκταση του εμπορεύματος.Είναι ξεκάθαρο πως κάθε αποτέλεσμα έρευνας που συνδέει το κοινωνικό με τη βιολογία είναι ιδεολογικό τέχνασμα των εξουσιών όπου η κοινωνική πραγματικότητα γίνεται το αποτέλεσμα της φύσης και όχι της εξουσιαστικών σχέσεων της. Ο ευγονισμός ήταν κάποτε στη μόδα και όχι μόνο στη ναζιστική Γερμανία αλλά σε ένα μεγάλο εύρος του πολιτισμένου μπλοκ. Χρειάζεται μήπως να ανατρέξουμε πίσω όταν ακόμα και σήμερα ο κοινωνικός δαρβινισμός, ο φυλετισμός, τα άσυλα και οι φυλακές είναι σε πλήρη ισχύ; Η βιο-κοινωνιολογία αναπτύσσεται στα παγωμένα “καρέ/* των κοινωνικών αντιστάσεων, στη βουβαμάρα της ηλεκτρονικά μεταδιδόμενης κοινοτυπίας στην αυτοκαταστροφικότητα των προλετάριων. Ακόμα και η πιο απλή σκέψη παραμερίζεται: τα “κοινωνικά” γονίδια δεν αποκωδικοποιούνται (όπως λένε) αλλά αντίθετα κωδικοποιούνται με κοινωνικές έννοιες η ερμηνεία όμως των οποίων έχουν ως αφετηρία και βάση καθαρά κοινωνικές περιγραφές και εκτιμήσεις. Στην ουσία αυτό που αποκωδικοποιείται όμως είναι οι κοινωνικές σχέσεις με σκοπό να επανακωδικοποιηθούν στην (ιδεολογική πάντα) βάση του “βιολογικού καθορισμού” τους   Η επικίνδυνη γελοιότητα τους έχει “ανακαλύψει” γονίδια που σχετίζονται με (δηλαδή έχει κωδικοποιήσει ως υπεύθυνα   για)   κοινωνικότητα, r αυτοπεποίθηση, αλκοολισμό,      εξυπνάδα,   άγχος,  ομοφυλοφιλία, μισανθρωπία,      εγκληματικότητα,      αναζήτηση εκστατικότητας και πρωτοτυπίας αγριότητα, κατάθλιψη, μανία, έλλειψη συγκέντρωσης κλπ.! Η απροκάλυπτη βλακεία κάποιες φορές υποχωρεί ένα βήματάκι  μιλώντας για “προδιάθεση” αλλά ξεχνά την “προδιάθεση” της υπάρχουσας κοινωνίας Τα γονίδια της ομοφυλοφιλίας μπορούν για παράδειγμα να μιλήσουν ξεκάθαρα για τη σεξιστική “προδιάθεση”/επιβολή της κυρίαρχης    κουλτούρας    Αν    η ομοφυλοφυλία παρουσιαστεί ως   μια γενετική ανωμαλία, ως αρρώστια (για ακόμα μια φορά, αλλά ακόμα πιο “τεκμηριωμένα”) οι χαρακτηρισμοί θα περάσουν και στους “φορείς” της, με όλη την υστερία των συνεπειών που συνεπάγεται Ακόμα όμως και αν τεθεί ως ζήτημα φυσικό, ως “γενετική επιλογή”, στόχος θα είναι η ομοφυλοφιλία να καθιερωθεί ακόμα περισσότερο ως μια περιθωριοποιημένη-διαχωρισμένη σεξουαλικότητα και όχι ως αναπόσπαστη πλευρά της σεξουαλικότητας.Προσθέτοντας τη μόδα των προγενετικών γονιδιακών διαγνώσεων  (όπου  τα  “ύποπτα”  γονίδια  θα τροποποιούνται ή θα παραμερίζονται ή θα προτείνεται έκτρωση) γίνεται σαφές πως κάθε απόκλιση από τα σεξιστικά πρότυπα θα είναι εξορισμένη οριστικά από τη σεξουαλική   κουλτούρα  (και  όχι  φυσικά  της “βιολογικότητάς” της). Τα παραδείγματα με τις προεκτάσεις τους μιας και επεκτείνονται στο σύνολο των κοινωνικών σχέσεων είναι άπειρα.Τα γονίδια γύρω από την εχθρικότητα και το στρες (όπου ο προνομιακός χώρος τους είναι τα κατώτερα στρώματα) όπως έχουμε ξαναπεί δεν αφορούν παρά την πολιτική της καταστολής τους που ξεκινά από την προληπτική καταστολή των επιπτώσεων τους στην κοινωνική συνείδηση (άγχος και βιαιότητα ως αρρώστιες που πρέπει να καταπολεμήσει ο καθένας από μόνος του και με μελλοντικές υποσχέσεις πιθανών θεραπειών) και φτάνει τώρα μέχρι την ιδεολογική δικαιολόγηση της καταστολής τους (κρατούμενοι με μεγάλα ποσοστά ανάλογων γονιδιακών προδιαθέσεων). Επίσης συνοπτικά, τα γονίδια που σχετίζονται με την εξυπνάδα και το αντίθετο της έρχονται να καλύψουν τις κοινωνικές ανισότητες με τη δημοκρατικότητα που σχετίζει  ατομικές ικανότητες με κοινωνική θέση (μπερδεύοντας εσκεμμένα μια οντολογία με τις σαφώς πολιτικοεπιστημονικά ορισμένες ικανότητες για να αποδείξουν μια φύση-κοινωνία στη θέση ενός πολιτικού συστήματος). Από εδώ μπορούν να αντληθούν και οι νέοι εκπαιδευτικοί προσανατολισμοί όπως και ακόμα

περισσότερα επιχειρήματα για τη μηχανοποίηση της σκέψης

Περνώντας στον ευγονισμό(ένας όρος που δείχνει να τους εκνευρίζει αφού η επίσημη ιστορία εσκεμμένα τον έχει σχετίσει αποκλειστικά με τους ναζί,’’ξεχνώντας’’ ότι ήταν ταυτόχρονα εξίσου διαδεδομένος και στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες)τα πράγματα είναι εξίσου απλάΒάζοντας μπροστά το πρόσχημα εξάλειψης  σπάνιων  νόσων σχεδιάζουν μια νέα κολοσσιαία επιχείρηση πάνω στις γεννήσεις. Η ιδιοκτησία πάνω» στα παιδιά, η πραγμοποίηση και η  προέκταση του ναρκισσισμού τωv ιδιοκτητών-γονέων είναι από τη μία το  κύριο πάτημα.Οι γενετιστές υπόσχονται μια   πλήρη γκάμα επιλογών  στους ιδιοκτήτες των μελλοντικών παιδιών που θα ξεκινά αχό το χρώμα του δέρματος και την παχυσαρκία και θα φτάνει   στη νοημοσύνη. Ο φασισμός της εικόνας του κοινωνικά επιτυχημένου στη βιολογική του εκδοχή-πόσοι γονείς αν είχαν τη δυνατότητα 8α αρνιόντουσαν; Στο συλλογισμό που στηρίζει την ευγονική μπαίνει περισσότερο από κοθε φορά πιο έντονα το ζήτημα της πρόληψης. Η υσττερία για μια ανώτερη-καλύτερη υγεία μπορεί τώρα να εξαπλωθεί ώστε να αποφέρει τα μέγιστα κέρδη που μπορεί στις ιατρο-φαρμακευτιιοές επιχειρήσεις αλλά και για να δώσει ένα ακόμα χτύπημα στην αδυναμία .0 καθένας έχει το χρέος να εξοπλιστεί για να πετύχει – οι αδύναμοι ας παραμερίσουν. Φυσικά εδώ παραμένουν και εντείνονται από τη μία οι ταξικές διακρίσεις που η υλικότητα της “υγείας* προϋποθέπει αλλά και από την άλλη οι προσανατολισμοί που η υγεία ως αξία επιβάλλει Το σύστημα των ασφαλίσεων περιμένει να προσαρμόσει τους όρους και τα ύφη των εισφορών που θα απαιτεί σε σχέση με τη πρόβλεψη και πιθανολογία των προβλημάτων υγείας του καθένα, που θα προκύπτουν από την (ίσως υποχρεωτική μελλοντικά) αθρόα γενετική εξέταση. Η ζωή υπερ-καθορίζεται βιολογικά, τα κενά και τα ερωτήματα που προκύπτουν γεμίζουν μόνο με αντίστοιχες οδηγίες-απαντήσεις. Εκεί όπου η μοίρα είναι τόσο στενά συνδεδεμένη με τον πόνο και τις αρρώστιες που οι ειδικοί πολεμούν… αυτή η ζωή όπου η σωματική και ψυχική ευεξία γίνεται ειδικότητα της ιατρικής… αυτό το άγχος που είναι ασθένεια., αυτή η αδύναμη επιβίωση και αυτή η δυνατή ζωή που προτείνεται… Σαν άμεση συνέχεια αυτών των καλά προσανατολισμένων φόβων (και ανίστοιχα ελπίδων) έρχεται και η υπόσχεση (ταυτόχρονα και σαν κατάληψη στο χώρο της φαντασίας) της αθανασίας, όπου μια μορφή της μπορεί να επιτευχθεί με την κλωνοποίηση. Μπορείς να δοκιμάσεις να ζήσεις ό,τι δεν κατάφερες στην προηγούμενη ζωή σου ή να συνεχίσεις να κατέχεις μέσω μιας δεύτερης γέννησης σου όσα έχεις (αυτό το τελευταίο μοιάζει ίσως με την απόλυτη φαντασίωση των αρχόντων). Αυτό που χρειάζεται είναι ο καλός προγραμματισμός. Δεν μπορούν να δούνε παρά το σώμα, το νου και την αντίληψη, ακόμα και το χρόνο και την αιωνιότητα ως μηχανές όπου αυτό που πρέπει να ανακαλυφθεί και να εφευρεθεί είναι ο κατάλληλος προγραμματισμός με τις κατάλληλες πληροφορίες. Τα σενάρια γίνονται ολοένα πιο τρελά και δεν είναι μόνο ο προσανατολισμός που προτείνουν αλλά και η πληθώρα των ακροτήτων που μπορεί να κυνηγήσει και να εμπορευματοποιήσει.

, Αυτή η νέα επιχείρηση του θεαματικού όπου οι σημασίες αποστειρώνονται από το κοινωνικό (μικρόβιο κ παίζουν μόνο οι κατασκευασμένες όψεις που την επιβεβαιώνουν είναι ικανές να δημιουργήσουν (δηλ. να μεταλλάξουν) μόνο στο πλαίσιο εκείνο όπου το ψεύτικο η προοομοίωοη και η αναπαράσταση, το τεχνητό και το κενό θα είναι οι βάσεις τους (σε αντίθεαη με τους υποσχόμενους “απέραντους ορίζοντες* τους). Η ονομασία του συνόλου των νέων αυτών επιστημών (εν είναι «καθόλου τυχαία-άλλη από “επιστήμες της ζωής’’. Στον ολοκληρωτικά αντεστραμμένο κόσμο, όπως τα ΜΜΕ επικαλούνται την πραγματικότητα έτσιι και οι τεχνικές που πλαστοποιούν και θεαματικοποιούν, αποστειρώνουν και μολύνουν ταυτόχρονα, τη ζωή, μπορούν να διεκδικήσουν αυτόν τον ειρωνικό τίτλο.

Οσα όμως και να υπόσχονται δεν μπορούν εύκολα να αποκλείσουν τις παρενέργειες. Νέες πιο δυνατές αρρώστιες, “ατυχείς* μεταλλάξεις αλυσιδωτές αντιδράσεις στο πολύπλοκο οικοσύστημα είναι πιθανότητες που στέκονται οπό πάνω τους και που δεν παύουν να τους υπενθυμίζουν οι οικολόγοι αλλά και διάφοροι μετανιωμένοι. Η ισχύς θυμίζει αυτήν της πυρηνικής ενέργειας, ενώ το aids προειδοποιεί για μια νέα πιθανή μαζική επιδημία Τα επιχειρήματα πάνω στους κινδύνους μπορούν να γίνουν απόλυτα πειστικά Αλίμονο όμως μη συγχαρούμε και όσους αναπόφευκτα στα τόσο εξώφθαλμα μιλάνε κριτικά. Και ποιοι είναι αυτοί; Μια χούφτα μετανιωμένων γενετιστών, επιστήμονες με οικολογική θεώρηση και μερικοί διανοούμενοι των κοινωνικών επιστημών. Είναι πάνω* κάτω όλοι υπέρ μιας “mo υπεύθυνης” επιστήμης (που δεν θα κάνει “λάθη”) αρνούμενοι να αναλάβουν τις ευθύνες αλλά και ανίκανοι να συλλάβουν την αντίθεση Οι  κοινωνικές  επιστήμες  όπως  υπονοήσαμε προηγούμενα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τη γενετική στο να ‘κωδικοποιήσουν το κοινωνικό αλλά και να προσομοιώσουν τη βιο-φιλοσοφία σε μια νέα κοινωνιολογία. Ως επιστήμες κρατάνε πάντα το πρόσχημα της ουδετερότητας και δεν μπορούν να ενεργοποιηθούν αντιθετικά αφού είναι ταγμένες να ακολουθούν τον κοινωνικό ανταγωνισμό για να τον παγώνουν. Η σωστή, κατα τ’άλλα κινδυνολογία των οικολόγων από την άλλη μεριά μπορεί να καταστήσει τους οικολόγους-επιστήμονες σε μια μελλοντικά αξιόπιστη, για τον καπιταλισμό, λύση (και σ’αυτό θα βοηθούσε μια μεγάλη “στραβή”).

Είναι τυχαίο που   η   οικολογική   επιχειρηματολογία επικυρώνεται ως “επίσημη” αντιπολίτευση και τα επιχειρήματα της σαν τα μόνα βάσιμα; Δεν μελλοντολογούμε, απλά λέμε πως ο ρόλος της οικολογίας που βασίζεται ολοένα σε επιστημονικές αναλύσεις και υποδείξεις δεν μπορεί παρά (ή μπορεί πολύ εύκολα) να λειτουργήσει συμπληρωματικά στον καπιταλισμό. Η μερική τους προσέγγιση ταυτόχρονα με

την ανάπτυξη μιας επιστημονικής “ολιστικής προσέγγισης”,που δίχως να αμφισβητεί to εμπόρευμα και την παραγωγή, τον καθημερινό τρόκο ζωής και την επιστήμη (ως δεσμό και λογική) είναι καταδικασμένη στο να προσφέρει “βιώσιμες λύσεις*. Στην προκειμένη περίπτωση ακόμα και μια “βιώσιμη βιοτεχνολογία”. Μια προσέγγιση που αφού δεν έχει κάτσει ακόμα μια μεγάλη “στραβή** (πέρα από τις υποψίες για τις πιθανότητες το aids να ήταν ένα μεγάλο ατύχημα ή μια σχεδιασμένη επιδημία) μπορεί στο μεταξύ να λειτουργεί υπέρ της αποδοχής της βιοτεχνολογίας.

Στο τομέα των δημόσιων σχεσων που δουλεύει για την αποδοχή των νέων βιο-τεχνικών τα ΜΜΕ, όντας πρόθυμα να μεταδώσουν κάθε σύγχρονη πανούκλα, κάνουν την καλύτερη δουλειά. Αναπαράγοντας τα δελτία τύπου των βιο-εταιριών περί “ανακαλύψεων* τους και προσθέτοντας ένα – δύο σχολιάκια συντελούν καθημερινά στην κοινωνικοποίηση του γονιδίου αλλά φυσικά και των “θαυμαστών επιτευγμάτων της προόδου”. Μαζί με αυτά ο κινηματογράφος και το μυθιστόρημα, έχοντας από καιρό αποδειχτεί ως τα πλέον ακατάλληλα μέσα για κριτική αλλά τα πλέον κατάλληλα για αναπαραγωγή I και κυνισμό, κοινωνικοποιούν με τη σειρά τους “το μέλλον που πρόκειται να έρθει”. Το γεγονός ότι ο νούμερο 1  εμπορικός σκηνοθέτης της εποχής γύρισε μια ταινία και τη συνέχεια της με θέμα γύρω από τη γενετική είναι σημείο ικανό από μόνο του να μιλήσει για την προετοιμασία της μαζικής κουλτούρας να αποδεχθεί τον “πολιτισμό του γονιδίου”.

Η πλάκα είναι πως τελικά όλοι αυτοί οι νέοι φωστήρες της επιστημονικής προόδου κατηγορούν για ηθικισμό κάθε άποψη που τους αντιτείνεται όταν και οι ίδιοι είναι χωμένοι σε απόψεις που και σχετίζονται, διαμορφώνουν, αλλά και υπακούουν σε ηθικούς κανόνες και αξίες όπως επιστημονική   πρόοδος   ευφυΐα,   ανωτερότητα* παραγωγικότητα, κέρδη, υγεία κτλ» Δεν είναι όμως επίσης τυχαίο ποιους κατηγορούν για ηθικισμό. Η εκκλησία είναι σίγουρα υπεύθυνη για ένα εξουσιαστικό σύστημα ηθικής όπου το κεντρικό ζήτημα που θέτει είναι πως το μεγάλο αφεντικό είναι ο “Ένας”. Οι οικολόγοι με την απαξίωση του κοινωνικού και την εμμονή της ευαισθησίας τους απέναντι στη φύση και τα ζώα έχουν καταστεί γραφικοί Οι διανοούμενοι με τη διαχωρισμένη ιδιότητα της “πνευματικότητας” τους είναι επίσης εύκολη λεία για τέτοιου είδους κατηγοριοποίηση.

Διακηρύσσοντας πως έρχεται η εποχή  του γονιδίου αλλά αποφεύγοντας να μας πούνε από ποιόν και ποιός τελικά την κάλεσε, οι φορείς του γενετικού εμπορίου κατασκευάζουν τη φιλοσοφία που θα τους βοηθήσει να καλυφθούν και να έλξουν κυρίως μέσα από το ιδεολογικό σχήμα της “προόδου”. Ο μύθος της προόδου είναι το σχήμα εκείνο που ιδεολογικοκοιεί ως “φυσική εξέλιξη της ανθρωπότητας” τους αυθαίρετους και κυρίαρχους σχεδιασμούς του πολιτικού. Mέσα στο μύθο αυτό οι επιστήμες ως οργανωμένη τεχνική και θεωρία, ως καθολική εξήγηση πάνω στη φύση των πραγμάτων παρουσιάζονται ως μια ολοκληρωτική ισχύς.Το ερώτημα που τίθεται σχετικά με την επέμβαση μιας επιστήμης δεν είναι παρά μέχρι  πιο βαβμό, δίχως ποτέ να αμφισβητείται ούτε η λογική της αλλά ούτε η ήδη υπάρχουσα επέμβαση της. Τα επιστημονικά εργοτάξια δεν αποτελούν παρά τα οπλοστάσια των μεγάλο-αφεντικών για την επιτάχυνση της εκμετάλλευσης τους για την αναδιάρθρωση του εμπορεύματος κ» του κόσμιου του. Και εδώ είναι ηλίθιος όποιος περιμένει όποια “επιστημονική υπευθυνότητα* όταν μας έχουν πείσει αντίθετα για την επιστημονική τους εγκληματικότητα. Στη δύση έχουν ήδη αρχίσει να μιλάνε για “διάλογο” ώστε να στηρίξουν τον πλουραλισμό τους. Μέσα σ’αυτόν, ο τομέας “ηθική* είναι το πεδίο εκείνο χου παίζεται απλά ένα κομμάτι από τους όρους του ελέγχου -και της μοιρασιάς του. Ο διάλογος αυτός όμως στην ουσία λέγεται έρευνα αγοράς. Το πεδίο υποδοχής άλλωστε, έχει προετοιμαστεί από την άλλη παράλληλης λογικής επιστημονική αγορά της πληροφορικής -δεν είναι λίγοι οι τεχνο-σπασίκλες εκείνοι που «πορώνονται με κάθε νέο επίτευγμα που τους φέρνει πιo κοντά στο τεχνο-κατασκεύασμα “μέλλον*.Η τεράστια απάτη της γενετικής ετοιμάζεται. Κάποιοι από τους νέους επιστήμονες της μοιάζουν με “κλώνους” ευγονιστών-ναζί, άλλοι στην προσπαθειά τους να κρύψουν πς παραγγελίες που έχουν αποκαλύπτουν εκνευρισμένοι»την υποκρισία τους ,άλλοι   σχεδόν πεισμένο ότι ανακαλύπτουν το νόημα της ζωής με επίσημη σοβαρότητα, άλλοι σαν τρελοί επιστήμονες και τεχνοφρικιά   παραληρούν   φτιάχνοντας   νεο-φουτουριστικά μανιφέστα .Φυσικά κανένα από τα συμβατικά επιχειρήματα τους (πχ καταπολέμηση ρύπανσης σπάνιων νόσων, υποσιτισμού) δεν πείθουν κανέναν για την πρεμούρα που δείχνουν. Η έπαρσή τους μιλάει πιο καθαρά τη λογική των αφεντικών τους δεν υπάρχουν όρια στην εκμετάλλευση Η νέα αυτή  επιστήμη έρχεται σήμερα να συνενώσει τη φυσική τη χημεία, τα μαθηματικά, την πληροφορική την κυβερνητική για να επιβάλλει την οργάνωση ή  *ή αναπρογραμματισμό της κοινωνικής μηχανής και του μέλλοντας της. Δεν μπορεί να κρύψει τη γλώσσα της και τις προσδοκίες της.Όλα ελέγξιμα, όλα μετρήσιμα, όλα  κατά  παραγγελία.

Φυσικά και θα προσπαθήσουν να μας πείσουν πώς κάθε αντίθεση για να επιχειρηματολογήσει θα πρέχει να έχει την “κατάλληλη” πληροφοριοποιημένη γνώση. Δεν υπάρχει παρά περιφρόνηση και μίσος και γ’ αυτό το φασιστικό κατασκεύασμα με τις φτηνές   φαντασιώσεις και τις οπισθοδρομικές εξηγήσεις του. Εμείς με τη σειρά μας δεν έχουμε παρά να ανακαλύψουμε τις αλήθειες μας γύρω από τη ζωή.Τι σημαίνει ομορφιά, γνώση βία. σωματικότητα, εμπόρευμα, χρόνος ακόμα και θάνατος Ύστερα, να οπλίσουμε ανάλογα την κάθε σημασία με ζωτικότητα και επιθετικότητα και να τις σπείρουμε πολεμικά στο τοπίο της κοινωνική συναίνεσης.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s